Loden
(staro-wysoko-niemieckie „Lodo” = gruba tkanina)
Pierwotnie termin ten odnosił się do niedokończonego materiału lub filcu. Tkaniny z przędzy czesanej o splocie płóciennym, trykotowym lub trójwiążącym w splocie skośnym, wykonane z wełny, sporadycznie również z włosia wielbłąda i alpaki; w przypadku niższych klas jakości (Tirtey) wykorzystuje się również bawełnę i wełnę rozdrabnianą.
Wzmocnienia z włókien syntetycznych i wiskozy sprawdziły się w praktyce. Charakter lodenu uzyskuje się poprzez walcowanie, szorstkowanie, układanie wzdłuż włosia, impregnację oraz dekatyzację.
Barwione lub melirowane są na zielono, brązowo i szaro. Loden tkaninowy (z Bolzano) ma krótki włos, natomiast loden szczotkowany (pasterski) posiada na prawej stronie długi, ściśle przylegający włos. Tkanina lodenowa z czystej przędzy z włosia wielbłąda lub przędzy czesankowej we wątkach osnowy oraz przędzy z włosia wielbłąda w wątkach wątku jest lekka i miękka.